بی فایده

هر چند که از بچه گي شعر زيبا و وزين بالا را ميخونديم
ولي هنوز هم نميدونم دمب شما 3 چارک يعني چي؟؟!!
اصلا چرا 3 چارک؟ چرا دو چارک و 1 چارک نه؟؟!!
بگذريم...
بر خود ديدم که از طريق اين مجرا سال نوي شمسي را
به پيشگاه شما و آحاد ملت ايران تبريک و تسيلت عرض نموده
و سال خوشي را همراه با موفقيت و سلامتي براي شما
از خداوند منان مسئلت دارم.

پ.ن: و اين هم آخرين اعتراف من در سال 1387:
اعتراف ميکنم که پست قبلي ناشي از سرخوردگي آني و ناراحتي لحظه اي از کار آقاي موسوي (کانديد شدن) و به طبع انصراف خاتمي بود. و من همچون سالهاي گذشته اعتقاد عجيب و غريب و مصرانه اي دارم که شرکت نکردن در انتخابات به نفع ما نيست و مملکت با تحريم انتخابات درست نخواهد شد. بنابراين راي دادن من حتمي است ولي به چه کسي ديگه معلوم نيست! بايد ديد کي چي ميگه؟؟!!!

من اون فیلم رو ندیدم     من اون شعر رو نخوندم

این بابا رو نمی شناسم          هیچ وقت اون ور نبودم

من همینم که هستم یه آدم معمولی

هیچ وقت مهم نبودم، نباید کار سختی باشه

به خودم دروغ نگفتم، فکر نکردم لازم باشه

زندگی رو دوست دارم، یه زندگی معمولی

نمی خوام کتاب باشم، دوست دارم که گوش بدم به یه قصه ی معمولی

نمي خوام عاشق بشم اگر آخرش جداییه

نمی خوام پولدار باشم اگر قیمتش رهاییه

نمی خوام زندگیمو به پای شهرت بریزم

دوست دارم خودم باشم به آدم معمولی

نمی خوام اول باشم اگر زندگی مسابه است

نمی خوام تو جمع باشم اگر تنهایی یه قاعدس

نمی خوام به من بگن چی باید آرزو کنم

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

من عشق خودم رو دارم یه عشق معمولی

به من ربطی نداره این هنرپیشه کیه

اصلا برام مهم نیست این کارخونه ماله کیه

هر کی هر چی داره  هرکی که هست خوش به حالش

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

ببینم میزارین یا نه

شعر از گروه کيوسک

تصور کنيد يه آدمي که معمولا خندانه و سعي ميکنه تو برخوردش با آدما بهشون روحيه بده و به جاي ناله و نفرين بخنده و شوخي کنه. حالا اين آدمي که به خاطر همين خصوصياتش در نظر بقيه آدم با روحيه و اميدوار و در نظر بعضي ها هم بي خيال و خونسرد و بي غم و بي درد و احيانا در نظر بعضي ها هم نفهم(يعني کسي که غم و غصه رو نميفهمه) يهويي همين طوري دلش ميگيره و دپرس ميشه. از اون جايي که اين جور آدما معمولا دوست و رفيق زياد دارن نگراني نداره. تصميم ميگيره به يکي زنگ بزنه و باهاش صحبت کنه. تو مخش شروع ميکنه به سرچ کردن. آقاي الف مياد تو ذهنش. اما آقاي الف تو بدبختي سرآمد زمانه!!! و مسلما با شنيدن ناراحتي کس ديگه اي ناراحتيش بيشتر ميشه و اين جور آدما رو بايد بهشون روحيه داد نه اينکه خودت براشون ناله کني! خانم ب. اين خوبه. بهش زنگ ميزنه. تا تلفن رو بر ميداره. يک سلام ممتد شعف انگيزي ميکنه که تعجب ميکني. سريعا ميفهمه که بهترين اتفاقي که تو دنيا ممکن بوده براي کسي بيوفته همين چند دقيقه پيش براي خانم ب اتفاق افتاده! براي اينکه از خوشي و عيش و نوش نندازتش با ذکر يک خداحافظي مکالمه رو قطع ميکنه. آقاي ج ام المسائله!! از هر دو اتفاق بدي که تو دنيا ميوفته يکيش سر آقاي ج خالي ميشه!!! خانم د کسيه که مدام از طرف اين آدم تقويت روحيه ميشه! و خب خيلي بده که بفهمه اين آدم از خودش داغون تره! آقاي ه هم مثل خيلي ديگه از دوستانش، دچار مسائل و گرفتاريهاي ريز و درشته و بهتره چيزي بهش اضافه نشه! و همين طور تا به آخر ... .
و اين پارادوکسي است حل نشدني که يه عده آدمهايي هستن که اگه ببينن اين آدم خودش دچار ياس فلسفي شده روحيه شون از بين ميره و باقي مونده هم آدمايي که خودشون هزار ويک بدبختي دارن!! آيا با اين شرايط راه حلي غير از اينکه اين آدم خودش، خودش رو دلداري بده و براي خودش درد و دل کنه مي مونه!!؟؟؟

پ.ن:اين وبلاگهايي که مادران بعد از تولد بچشون براي بچشون باز ميکنن و ازشون تو اين وبلاگ مينويسن و عکس ميزارن برام خيلي جالبه!!! کلي هم زيادن!! همه هم به هم لينک ميدن و کلي هم براي هم کامنت ميزارن! خلاصه براي خودشون شدن يه جامعه وبلاگي مستقل!!! برام جالبه که بچه اي که براش وبلاگ ميزنن چي قراره بشه؟؟!!!! از نظر نوع نوشتن هم بعضي هاشون خيلي جالب و خنده دارن!

پ.ن: و اما مسئله ديگه اي که به چشم ميخوره اينه که سن عشق و عاشقي به شدت داره مياد پائين!!!! ياد مرحوم نوذري افتادم که ميگفت 13 ساله ها راه نيوفتن بيان!! آخه بابا يه دختر و يا پسر 16، 17 ساله از عشق چي ميدونن!؟؟!! چقدر وبلاگ ديدم که دختر يا پسر از غم از دست دادن عشقشون يه وبلاگ زمينه سياه ساختن حرفاي عشقولانه توش ميزنن.بعد که توضيح در مورد نويسنده رو ميبيني نوشته مثلا جواد 17 ساله يا صغري 16 ساله!!! بعد ميگن چرا دپرس ميشي؟؟ خب آخه زور داره ديگه. يواش يواش دندونام مثل موهام داره ميريزه و هنوز عشق و عاشقيت رو تجربه نکرديم. اونوقت دو تا بچه که هنوز معلوم نيست شاششون کف ميکنه يا نه دارن در غم از دست دادن عشقشون ناله سر ميدن!!! بهتره تا بي ادب تر از اين نشدم همين جا بحث رو تموم کنم!

خيلي وقت بود که مي خواستم يه مطلبي راجع به انتخابات و شخص خاتمي بنويسم. از يکي دو ماه پيش از اعلام کانديداتوري. مخصوصا اواخرش، قبل از اينکه اعلام کانديداتوري کنه. ولي هرچي زور زدم نشد.
با اينکه خاتمي رو قبول دارم ولي دوست نداشتم بياد! به خاطر خودش. چون ميدونم که اگر راي بياره سالهايي به مراتب سخت تر از 8 سال رياست جمهوريش داره. وجود مخالفان قدرتمند، يک دست نبودن اطرافيان، توقعات بالاي مردم، وضع بد اقتصادي، تغييراتي که در سطح مديريت مملکت انجام شده، مجلس اصولگرا و ... دليل ديگر نشان مي دهد که کارش خيلي سخت تر از دوره پيش است.
خاتمي قهرمان نيست ولي در شرايطي که هرکسي نميتواند کانديد شود يکي از بهترين هاست.
من ترجيح ميدم همين حکومت اصلاح بشه تا اينکه انقلابي رخ بده و يه دفعه همه چي زير و رو شه! فکر کنم تجربه انقلاب اسلامي دليل کافي براي اين باشه. و ميدونم که اين اصلاحات سالها طول ميکشه و حتي شايد به عمر من قد نده.
من اعتقاد دارم که اين ما هستيم که سرنوشت خود رو تعيين ميکنيم. يعني حتي اگر قبول کنيم که ديگران براي ما تعيين تکليف ميکنند، باز اين ماييم که با قبول اين تفکر، سرنوشت خود رو به دست ديگري ميسپريم. و اين تفکر توجيه ساده اي براي تمام اتفاقاتي که ميوفتد است. مثلا اگر خاتمي راي بياره، ميگن:"خودشون ميخواستن خاتمي بياد" و اگر راي نياره باز ميگن:"ديدي گفتم اونا هرکي رو بخوان از صندوق در ميارن"!!!
من اعتقاد ندارم که با شرکت نکردن در انتخابات و تحريم آن، مشروعيت نظام از بين ميره. و حتي اگر مشروعيت نظام هم زير سوال بره فرقي به حال ما بکنه و حکومت مثل شاه که صداي مردم رو شنيد بزاره بره!!!
من ميخواهم در ايران زندگي کنم.
من در عجبم که چطور يه عده اي تفاوتي بين دولت احمدي نژاد و خاتمي نمي بينند!!!!!!!!

و هزاران حرف ديگر. اما چند روز پيش يادداشتي از ابراهيم نبوي ديدم که خيلي زياد شبيه حرفهايه که ميخوام بگم و از اون جايي که ابراهيم نبوي اندازه سن من نويسنده بوده و به همين دليل قلم خيلي قوي تر و بهتري از من داره گفتم لينکش رو اينجا بزارم و خودم رو راحت کنم!!!
و من به همين دلايل بالا و نامه ابراهيم نبوي به خاتمي راي خواهم داد.