شما رو نمیدونم ولی من امروز داشتم به یه سری عکس نگاه میکردم و به موسیقی هم گوش میدادم بعد یه دفعه هوس یه آهنگ دیگه رو کردم و اونو انتخاب کردم دیدم احساسم موقع دیدن عکس فرق میکنه یا شاید خاطراتی که برام زنده میشد. حالا براتون توضیح میدم که هر موزیکی چه احساسی یا چه خاطراتی برام به وجود میاره حداقل برا من:
فرض کنین که من دارم به عکسهایی از دوستام نگاه میکنم.
با موسیقی سنتی مثل شجریان:احساس دلتنگی.گریه.اینکه ممکنه دیگه نبینیشون.
با گیتار کلاسیک جولیان بریم:چه قدر زود گذشت.دیگه این خاطرات تکرار نمیشن.دلتنگی.
با موزیک کانتری باب دیلان:کاشکی الان اینجا بودن.با هم تو مزرعه ها قدم میزدیم!دلتنگی.
با موزیک پینک فلوید آلبوم wish you were here :ما چه طور باهم رفیق شدیم.یعنی چه قدر با هم مشترکات داشتیم که با هم دوست شدیم.فلسفه.دلتنگی.
با نوای ساکسیفون:دلتنگی.
با آهنگهای لس انجلسی مثل خوشگلا باید برقصن:دوباره برمیگردی و همه رو میبینی.دلتنگی.
با موزیک متال:دبیرستان.وسوسه کارهای خلاف.دلتنگی.
با موسیقی های قدیمی مثل جان مریم:گروه مختاری ها.اولین برنامه های برون شهری با یه مشت جوون مثل خودت. دختر و پسر.پیر شدن.دلتنگی.
با محمد نوری آلبوم سرزمین خورشید:رشت.مادر جون.پژو ۵۰۴.دلتنگی.
بازهم با پینک فلوید division bell :زمستون.امامزاده قاسم.بچه محل.دلتنگی.
با موسیقی رپ:هیچ احساس خاصی.
با موسیقی آمریکای لاتین:باز هم دور هم جمع میشیم.شادی.دلتنگی.
با موسیقی بلوز یا جز:این یه کم خصوصیه.دلتنگی.
